Draagkracht

Sommige vrouwen staan niet in de geschiedenisboeken. Ze kregen geen standbeelden, geen eretitels. Ze zorgden, wachtten, hielden vol. En toch is er iets van hen doorgegeven, van generatie op generatie, in de manier waarop je zorgt, verdraagt, verder gaat. 

Draagkracht gaat over de vrouwen uit Indonesië, de Molukken en voormalig Nederlands-Indië die de geschiedenis droegen zonder dat de geschiedenis hen bij naam noemde. Vrouwen van wie de verhalen generaties lang bewust buiten de geschiedschrijving zijn gehouden. 

Die onmisbaar waren in tijden van oorlog, kolonisatie en verzet. Die zorgden, streden, bouwden, en toch onbenoemd bleven. Die droegen wat hun werd opgelegd, wat ze kozen te dragen, wat ze niet anders konden dan dragen. Het podium waarop zij werkelijk centraal staan heeft lang nauwelijks bestaan. Draagkracht toont wat woorden niet kunnen zeggen. Het gewicht van alles wat van generatie op generatie is meegegeven, zonder dat er ooit een woord aan werd gewijd. 

Choreograaf Cheroney Pelupessy brengt brengt met zeven vrouwelijke dansers een collectief lichaam tot leven dat rouw, strijd, zorg en overgave in zich draagt. De danstaal is rauw en ritmisch, geworteld in contemporary en traditionele dans, met invloeden uit onder andere de Atjehnese Saman-stijl. Een eerbetoon met een intieme dansvoorstelling die hen die ruimte geeft, zonder omwegen. In lichamen die weten wat woorden niet kunnen zeggen.