"Het incident"

Guadalupe is een bíjna zestienjarige jonge vrouw van kleur. Ze heeft een grote bek, keiharde humor en een piepklein hartje. Ze staat op een kruispunt in haar leven in een wereld die niet iedereen gelijke kansen gunt. Hoe droom je van een toekomst als de wereld je dwingt bezig te zijn met overleven in het heden?

Tien rollen, één verhaal

Op één vierkante meter speelt June Yanez tien verschillende rollen: die van Guadalupe zelf en van alle mensen om haar heen. Samen geven ze een inkijkje in een wereld waarin sommige dromen mogen vliegen en andere de kop in worden gedrukt. “Het incident” is een eerlijke en confronterende coming-of-age, waarin een samenleving wordt geschetst waarin je op school al in een hokje wordt geduwd. Waarin wordt bepaald wat je kunt op basis van waar je vandaan komt en wat je ouders hebben. Een systeem dat sommigen alle ruimte geeft, en anderen nooit ziet voor wie ze werkelijk zijn. "

Het incident” verzet zich tegen dat systeem. Niet met een opgeheven vinger, maar met verbeelding. Want verbeelding is verzet; het opent een raam naar een wereld waarin iedereen mag dromen. "Het incident” wordt gemaakt door June Yanez, Leila Sahir en Zephyr Brüggen. Met deze productie geeft ITA ruimte aan jonge, talentvolle makers en eigen acteurs om zich te ontwikkelen en hun stem te laten horen. Leila schreef voor "Het incident” een nieuwe theatertekst. 

June over “Het incident:

'Dromen en toekomstdenken zijn een privilege. Niet iedereen krijgt die kans. Klassenverschillen geven al op jonge leeftijd richting in je leven en die ongelijkheid reikt ver voorbij de middelbare school. Het raakt aan je eigenwaarde, aan hoe je jezelf ziet, aan wat je denkt dat mogelijk is. Juist die bewustwording, het moment waarop je ziet dat het speelveld niet gelijk is, vormt het vertrekpunt van deze voorstelling.

We werden tijdens het maken van “Het incident” geïnspireerd door de serie Klassen van Omroep Human, die de ongelijkheid in het Nederlandse onderwijs op pijnlijke wijze blootlegt. En natuurlijk door het werk van voormalig Amsterdams wethouder Marjolein Moorman, die liet zien hoe ons onderwijssysteem sommige kinderen structureel benadeelt. Met het maken van de voorstelling willen we onderzoeken wat er mogelijk wordt wanneer dromen eerder ruimte krijgen.'