Wie het heeft over muziek, heeft het over tijd. En tijd is eindeloos, zeker als je zeven bent. Of zeven-en-een-half, bijna acht, volgende week, overmorgen, morgen, nog één nachtje slapen. En tijd verdwijnt wanneer je wordt meegezogen in een wereld vol verwondering. Ze lijkt dan het alleroneindigst. Tot het opeens voorbij is.

De leden van het Oorkaan Ensemble scheuren door de muzikale dimensie als ervaren game-avatars. Ze haasten, springen, botsen, rennen en komen weer tot stilstand. Maar wie bepaalt het tempo eigenlijk? De ritmes vliegen hun om de oren! Als dat maar goed gaat... Spelend met noten, akkoorden en elkaar maken we een reis door de muziek vol onverwachte wendingen en verrassende muzikale levels. We slaan linksaf, rechtsaf of missen een afslag maar komen altijd weer op hetzelfde spoor terecht.

Als meesters van hun muzikale controllers beheersen ze hun instrumenten tot in de puntjes, en spelen in Tempo westers klassiek, gaande van Beethoven, Brahms en Vivaldi. Alsof dat nog niet genoeg is, ontsluiten ze ook nieuwe levels met hedendaags klassiek werk speciaal voor hen gecomponeerd. Ongebonden aan bladmuziek, stoelen, of andere conventies met poten, laten ze de tijd tegelijkertijd vooruitvliegen én een klein uur stilstaan. Een theatraal concert als een zwart gat waar je in gezogen wordt. Totdat je er aan het eind weer uitvalt, op je stoel in de concertzaal.

Wereldpremière: compositie van Martijn Padding

Martijn Padding heeft speciaal voor Tempo en het Oorkaan Ensemble een nieuw stuk gecomponeerd met de titel Oorkaan Tempi. Dit werk bestaat uit negen delen* in verschillende instrumentaties waarbij ieder deel het begrip ‘tempo’ op verschillende wijze benadert. *Niet alle delen zullen in Tempo te horen zijn.

Martijn Padding studeerde compositie bij Louis Andriessen, muziekwetenschap aan de Universiteit van Utrecht en piano bij Fanio Chapiro. Hij is sinds 1996 docent van de compositieafdeling van het Koninklijk Conservatorium in Den Haag, waarvan hij tot 2023 zestien jaar het hoofd van was. Hoewel zijn composities vaak een muzikaal (technisch) uitgangspunt hebben is in toenemende mate een theatraal element aanwezig. Het werk is contrastrijk en is ondanks het soms uitgesproken en radicale karakter heel toegankelijk.